باور بزرگ

کوچی گری یا غارتگری

این روزها اتفاقات و حوادثی رخ داده است که یک بی سامانی کامل و نبود عدالت در کشور را نشان می دهد که از همه مهم­تر مسئله کوچی هاست. ما همه به این امر واقف هستیم که اینان آدمهای کرگدن صفتی هستند که با استفاده از تسامح دولت در زیر پا شدن قانون، وحشیانه به جان افراد مظلوم و چند دهقان بی دفاع افتاده، دهها تن را بی رحمانه به شهادت رسانده و هزاران تن زن و کودک را از خانه و کاشانه شان آواره و خانه هایشان را به آتش کشیده اند. در کجای این دنیا چنین است؟ اینان نه خدا را می شناسند و نه بنده خدا را. این نه صلح است و نه کوچیگری بلکه جنگ است: جنگ با اصالت، جنگ با مذهب، جنگ با قومیت و جنگ با موجودیت هزاره و دیگر اقوام.

 بیایید گوشه ای از بی عدالتی دولت و حکام را ببینیم: در بهار سال 1387 به خاطر تجاوز کوچی نماها که منجر به شهادت چندین تن از مردم بومی و آواره شدن بیش از بیست هزار خانواده از خانه هایشان شد، دولت خسارت این مردم را 210 میلیون افغانی برآورد کرد که از این مبلغ فقط  10 میلیون آن اجرا شد. اما سال گذشته که حمله کوچی ها با انتخابات ریاست جمهوری و شورای ولایتی همزمان شد، دولت با پرداخت 100 میلیون از بودیجه دولت به این تجاوز گران بابت علف چرها عدم عبور آنها از مناطق هزاره جات را جبران نمود. قضاوت دست شماست، این بی عدالتی نیست؟ مبلغ پرداختی برای هر خانواده آواره شده برابر است با هزینه علف یک رأس مواشی کوچیان. شما چه می گوئید؟ بخشش وقتی مورد قبول است که فرد ظالم از کردار خودش پشمیان شده باشد؛ اما وقتی ظالم به ظلم خود ادامه می دهد، چه باید کرد آیا باید با آنها به مبارزه برخواست یا سکوت کرد؟ ما از تمام ابر مردهای هزاره و شیعه می خواهیم که با قاطعیت تمام به مبارزه خود ادامه دهند و بسیار محتاطانه عمل کنند. این مسئله دیگر تنها به بهسود، مرکز، دایمیراد ،  ناهور و هزارستان تعلق ندارد؛ بلکه به تمام مردم صلح خواه و میهن پرست مربوطه می شود. دیگر مسئله شیعه و سنی و هزاره و پشتون مطرح نیست؛ حال حرف تنش بین تمام اقوام است. پس همه و همه، زن و مرد ، خورد و بزرگ به پا خیزید و برای دفاع از حقوق پایمال شده خودتان دفاع کنید. حرف من با دیگر اقوام دوست نیز هست. چنانچه شما خود در رسانه های همگانی مشاهده نموده و خوانده اید:  کسانی که امروز به اراضی این مردم دست درازی نموده و خواهان نابودی آنها می باشند، اگر شما هم به خود نیامده و غفلت کنید، این مرض سرطان زا به شما هم سرایت خواهد کرد و همه را سیلاسا از بین خواهد برد.

 چنانچه شاهد موتری که پس از حمله وحشیانه به خانه های مردم در حال به غارت بردن اموال مردم بیچاره بود در رسانه ها بوده اید. پس ای دوستان و ای وطن دوستان! این توطئه ها از حلقاتی در بیرون و داخل رهبری می شود و تا سرنگونی تمام این مردم و به دست گرفتن قدرت عام و تام از تمام اقوام و قبائل دست از این تهاجم وحشیانه دست بر نمی­دارند.  چنانچه شما شاهد بودید، در روز پنجشنبه جلسه مشورتی بین وکلای متحصن با جمع کثیری از مردم تدویر یافت و حملات وحشیانه کوچی نماها تقبیح شد. مردم از رئیس جمهور خواستند که فرمان خروج بی قید وشرط و از بین بردن این معضل بزرگ ملی را صادر نمایند. اما با آنکه این فرمان صادر شد، تاکنون هم، کوچیها برجاهای خود مستقر بوده و فرمان رئیس جمهور را عملی نساخته اند. این نشان دهنده دو نکته است که قضاوت را بر دوش شما می گذاریم. اول اینکه رئیس جمهور از قدرت کافی برخودارنیست و دوم اینکه مهاجمان و کوچی نماها از قدرت بالاتری برخوردارند و اعتنایی بر فرمان رئیس جمهور ندارند. در قسمت دیگر وکلای متحصن و مردم داغ دیده از دیگر مردمان و اقوام دوست هم وطن خود دعوت کردند که دست در دست هم بدهند و بطور دقیق و با یک عملکرد درست و قابل تطبیق، این معضل را از بین ببرند. اگر دولت توان این کار را ندارد مردم به فکر این باشند و برای حل آن اقدامات لازم را شروع نمایند.

این آخرین اخطار از طرف مردم به دولت آقای کرزی است. دیگر دست به زیر چانه ماندن و نشستن بس است. به فکر چاره باشید. این مردم هستند که به شما رای دادند و از شما صلح و آرامش می خواهند.

در اسلام آمده است که دو گروه به بهشت نمی روند: ظالمانی که ظلم می کنند و مظلومانی که ظلم را می پذیرند.

زندگی با صلح و آرامش حق فرد فرد اتباع این کشور است.
به امید پیروزی